LOMBA NGAHIAS KELAS

Pangumuman dina speaker nyieun kadangu ka sakabéh kelas, “PENGUMAMAN! Dina raraga miéling Kemerdekaan Indonesia ka-81. Di ayakeun lomba ngahias kelas, nu meunang bakal dipasihan hadiah!”

“GASKEUN!” gorowok Dika, ti bangku tukang.

“Duh horéam…” jawab Tasya, bari nutupan beungetna ku buku.

“Kelas arurangmah kos gudang, korsi parotong, warna témbok geus euweuhan.”

            Teu lila ti harita, sakabéh siswa 11.F ngahuleung mikiran. Kumaha carana ngahias ieu kelas. Kelas lainmah geus boga grup dékor, dana kas, jeung bantuan ti Wali Kelas. Sedengkeun Pa Arman Wali Kelas arurang, riweuh jadi panitia lomba, barina Pa Arman mah kur guru honorér nu gajihna teu sabaraha. Uang kas ngan kur sésa 50 rébu.

            H-7 lomba, kelas can di hias kénéh. Bor kalahka aya tulisan, “11.F JAGOAN SAKOLA!”

“Ki, arurang ngiluan teu sih?” tanya Tasya bari kerung.

“Ngiluan, tapi maké bahan saayana,” jawab Adi, bari rumahuh.

            Ayeuna, urang teu boga dana jang meuli hiasan kelas, jiga balon jeung hiasan nu lain. Boro- boro jang meuli, jang jajan gé saaya-aya. Kawantu kaayaan keur werit usum halodo hésé pagawéan hésé usaha. Raka ngomong méré saran, “Kumaha lamun maké kardus urut minuman…urang ménta ka warung?” Adi ngajawab, “Bener ogé.”

            Jadi arurang  maké kardus urut nu di guntingan jadi bintang laleutik, jang hiasan kaca. “Jang nyieun hiasan berem bodas make naon euy?” tanya Dika, nu keur ngaguntingan éta kardus. Tasya nu keur diuk di korsi guru ngajawab,

“Yeuh aya kertas HVS saeutik” cek Tasya, bari meulong ka Adi.

“Kadieu keun, urang ménta pang nga printkeun ka Pa Yogi di TU!”

“Yeuh!” ngasongkeun kertas ka Abdi.

            Kertas HVS di print, di warnaan berem jeung bodas,  di témpélkeun dina beunang tuluy di jadikeun hiasan diluhureun panto. Bari néangan rupa-rupa gambar nu alus dina internet. Korsi nu potong, di oméan ku barudak lalaki, ngagunakeun paku urut jeung palu.

            Poé H geus nepi ayeuna, kelas lain mah hiasana meuni ramé. Sedengkeun kelas arurang sederhana, téma na, “Merdéka dina Kaayaan.” Juri asup ka kelas 11.F, aya Bu Képsék, jeung Pa Arman. Aranjeuna langsung cicing, nangtung di lawang panto bari panona nyidik-nyidik rohangan kelas ieu. Jempling. Bu Kepsek ngaléngkah laun, asup ka jeuro. Anjeuna cicing di hareupeun poto-poto nu di jadikeun hiasan témbok tukang. Didinya aya poto arurang raréa keur bébérés kelas, maén kartu pas jamkos, papasakan di imah Tasya, jeung poto-poto babarengan nu lainna.

            “Bu…,” tak-tak Bu Kepala Sekolah ditepak laun ku Pa Arman nu cicing bari nangtung di gigireun Bu Képsék,

 “Saha nu gaduh idé ieu?” anjeuna nanya, bari seuri.

“Sadaya siswa sakelas Bu, ngerjakeun sasarengan!” jawab Adi bari meulong ka Tasya nu cicing, nangtung di lawang panto.

            Sanggeus panilaian,  teu apal naon nu di penteun di kelas ieu. Bu Képsék, jeung Pa Arman ngaléngkah kaluar.

“AKHH IEU MAH MOAL MEUNANG!” gorowok Dika bari nutupan beungeutna

“Gandéng manéh Dika…do’a keun meunang wéh atuh!” titah Tasya bari ngaca, ngomékeun tiungna.

            Isukna, jam 08.30. Juara lomba ngahias kelas di umumkeun di lapang.  Sakabéh murid nu aya di dieu jarempé, euweuh sora salain tina mik.

“Assalamualaikum…” sora Bu Képsék,

 “ Juara 3 lomba ngahias kelas…kelas 11.A” lapang ramé ku sora talapak leungeun nu kekeprok. “Juara 2…kelas 11.D…!” sora kekeprok teu eureun-eureun titatadi. Ayeuna kabéhana jarempé, jempling. Da pangumuman juara kahiji bakal di sebutkeun.

 ”Juara 1 lomba ngahias kelas…di meunangkeun…KELAS 11.F!” sora tarik dina mik, handaruan nyieun sadaya murid langsung nyorakan bari kekeprok, “AAAAAA.” Adi olohok, teu nyangka bakalan meunang. Kitu deui babaturan nu séjénna. Adi langsung maju ka hareup jang perwakilan kelas.

“Wilujeng nya..!” cek Bu Képsék.

 “Hatur nuhun Bu!” jawab Adi.

Bu Képsék ngasongkeun amplop coklat, jeung sertifikat kameunangan, nu langsung di tampi ku Adi. “KELAS 11.F, SOK KADIEU…URANG DI POTO HEULA!” sora tarik dinu mik, nitah ka sadaya siswa kelas 11.F maju ka hareup. Arurang babareungan di poto di lapang ieu, jeung Bu Képsék nu cicing di teungah.

            Di kelas, Adi langsung ngeléman ieu sertifikat, jang di pajang luhureun bor.

“Teu nyangka euy!” cek Dika bari meulak cangkéng.

“Matakna ulah sotoy!” jawab Tasya bari ngadeulék ka Dika.

Adi leumpang ka méja Raka, “Rak…ieu duit rék dibeulikeun naon?” tanya Adi bari ngasongkeun ieu amplop.

“Beulikeun cét, jeung parabot kabersihan…sésana tendeun di kas!” jawab Raka.

            Pa Arman ngaléngkah asup ka kelas ieu…Adi sareng nu lainna langsung salim. “Bapa ménta hapunteunnya, sugantéh anak murid Bapa moal paduli kana hal kieu. Nyatana, anak murid Bapa nu tos ngartos harti, ‘Merdéka’.” Cek Pa Arman.

“Teu sawios Pa, hayu urang di poto heula..jang kenang-kenangan,” cek Raka bariii mawa hpna. Arurang sakelas langsung di poto bareng, Pa Arman cicing di teungah. “NGOMONG CISS!” titah Raka nu nyieun arurang seuri babalakatan, ngagéréwék, “CISSSS!” laju ningali kaayaan kelas nu warna-warni, kaca pinuh ku bintang laleutik nu jadi hiasan tina kardus. Panto ramé ku warna berem jeung bodas nu dina HVS gambar bendera. Poto di témbok tukang katingali kompak ku kaayaana. Di juru tukang, katingali 2 sapu, 1 émbér, 1 pangepélan nu digarantungkeun dina paku. Nu diluhurna aya tulisan nu dijieun dina kardus, “POJOK KABERSIHAN.”***